Beste collega’s, beste wethouders, mensen in het publiek,

Hier sta ik dan, 8 jaar na de start van mijn raadslidmaatschap. Op het moment dat ik geïnstalleerd werd, en dat herhaalde zich 4 jaar geleden, realiseerde ik me heel goed dat er ook een keer afscheid genomen zou gaan worden. En hoe kijk je er dan op terug?

Vooral in de 1ste  periode is er veel gebeurd, het was een rollercoaster. We beleefden een zandcrisis, er woeden windmolendiscussies, er dreigde een fusie met Scherpenzeel, we vergaderden via Teams of volgden de raadsvergadering vanuit het bedrijfsrestaurant tijdens corona. En als nieuw raadslid, in de oppositie, kwam er veel op me af.

Het was zo’n andere vorm van vergaderen dan dat ik gewend was in de werkgroepjes en besturen waar ik in had gezeten. Je bent collega’s, je werkt samen, en tegelijk moet je op je hoede zijn als je je vragen stelt en vooral het politieke sausje niet vergeten.

Eén van de eerste keren dat ik een onderwerp mocht doen, het ging over het GVVP (Gemeentelijk verkeer- en vervoersplan), had ik geloof ik wel 10 vragen. De andere commissieleden werden er onrustig van, waren dat geen technische vragen? De voorzitter liet me begaan en de vragen werden beantwoord alsof het een quiz was. In de daaropvolgende agendacommissie werd er gelijk ingegrepen… er moesten afspraken worden gemaakt over het aantal vragen dat gesteld mocht worden, met onderscheid tussen raadsonderwerpen en commissieonderwerpen. De toon was gezet!!!

Wat me vooral ook bijgebleven is zijn de commissievergaderingen waarbij ik tussen CDA en VVD zat, Maarten en Theo, en verderop Shane en dat we allemaal zeer kritisch waren over de inrichting van de Kuntzelaan. De een overtrof de andere in bewoordingen. Maarten legde me ondertussen even uit wie de Snollebollekes waren, van links naar rechts…

De 2e periode kwamen we in de coalitie en daardoor veranderde ook de plek in de raadzaal en de positie t.o.v. de andere partijen. Ik kwam tussen SGP-ers en CU in, dat voelde al snel vertrouwd en op een of andere manier toch ook veiliger. Het was bijzonder en leuk om beiden mee te mogen maken. In de Oppositie en Coalitie.

Raadslid zijn is eervol, leerzaam, je komt op plekken waar je normaal niet zou worden uitgenodigd. Zo was ik bij de opening van de Harselaartunnel, nu we weten niet beter dan dat die tunnel er is, maar het is nog geen 8 jaar geleden dat deze werd gerealiseerd!

Raadslid zijn brengt ook een verantwoordelijkheid met zich mee. Dat je je verdiept in de onderwerpen waar je een besluit over neemt. Veel leeswerk ook, contacten onderhouden met inwoners.  Ik vond dat best wel eens lastig op momenten dat er ook andere zaken rondom mij aandacht nodig hadden. Die balans goed houden is een uitdaging.

“Voor alles is een tijd” een bekende wijsheid uit het bijbelboek Prediker.
Voor mij is het tijd om te stoppen als raadslid en me te richten op andere dingen, wat meer te ontspannen en eindelijk de klusjes te gaan doen die zijn blijven liggen. Al zal ik niet helemaal uit beeld verdwijnen, ik blijf voorlopig namelijk betrokken bij de fractie als fractie assistent.

Tot slot wil ik mijn mederaadsleden en raadscommissieleden hartelijk bedanken voor de samenwerking. Dank ook aan het college.
Mijn fractiegenoten van Lokaal Belang met wie ik de afgelopen jaren mocht optrekken, wil ik in het bijzonder bedanken.
Dank ook aan de griffie medewerkers voor de prettige samenwerking en niet te vergeten de bodes, alleen al voor al die rondjes bitterballen tijdens de 3e helft! Het gaat jullie allen goed!!
 

Geachte voorzitter, collega-raadsleden, dames en heren,

Vanavond neem ik afscheid als raadslid, een moment dat mij vervult met zowel dankbaarheid als trots.

Allereerst wil ik mijn collega-raadsleden bedanken voor de samenwerking in de afgelopen periode. Zoals jullie weten, heb ik jullie al via een kaart persoonlijk bedankt, maar ook hier wil ik dat nogmaals benadrukken: dank voor het vertrouwen en de gezamenlijke inzet voor onze gemeente.

Een speciaal woord van dank gaat uit naar de heer Bos voor zijn fantastische en warme speech. Dat wordt zeer gewaardeerd.

Mijn bijzondere dank gaat uit naar wethouder Pluimers en de heer Van den Born, de oprichters van Lokaal Belang. Ik weet nog goed dat de heer Van den Born mij destijds belde met de vraag om aan te sluiten bij Lokaal Belang. Vanaf dat moment ben ik betrokken geraakt, en ik kijk met trots terug op alles wat we samen hebben opgebouwd.

Ik ben dankbaar voor alle kansen die ik heb gekregen - kansen om te leren en bij te dragen aan onze mooie gemeente. Het vervult mij met trots dat Lokaal Belang is uitgegroeid tot de tweede partij binnen de gemeente Barneveld.

Tot slot wil ik jullie allen enorm veel succes, wijsheid en energie toewensen voor de komende ambtsperiode. Blijf met dezelfde passie en betrokkenheid werken aan een sterke, verbonden en betrokken gemeente Barneveld.

Dank u wel.

In 2022 begon ik in de gemeenteraad, eerst als raadscommisielid, en toen als raadslid. Met energie, met nieuwsgierigheid en eerlijk gezegd ook met het idee: laten we eerst maar eens kijken hoe het hier écht werkt... En dat heb ik geweten.

Raadswerk is mooi werk. Maar het is ook werk van lange dossiers, dikke stukken, ingewikkelde processen en soms besluiten waarvan je denkt: dit moet toch eenvoudiger kunnen. En soms dacht ik ook: dit moet toch uitlegbaar kunnen. En als dat nog niet zo was… dan stelde ik daar vragen over…. Veel vragen.

En ik kan me voorstellen dat er momenten zijn geweest waarop gedacht werd: daar heb je Van Veen weer… wat wil ze nu weer precies weten? Voor mij zat daar iets heel eenvoudigs achter. Ik wilde begrijpen waar we over besluiten. Omdat besluiten uitlegbaar moeten zijn voor inwoners, maar ook voor mijzelf. Want zorgvuldigheid in lokaal bestuur hoort geen bijzaak te zijn, maar een beetje de basis van wat we hier doen.

En ja, soms was ik kritisch. Misschien soms iets te kritisch. Maar ik heb altijd geprobeerd kritisch te zijn op de inhoud, nooit op de persoon. En als ik daarop terugkijk, denk ik dat ik bij sommige dossiers misschien wat vaker nog even wilde begrijpen hoe het precies zat. Waar een ander misschien dacht: laten we door, stelde ik soms toch nog even een vraag.

Dat zegt misschien ook iets over hoe ik mijn rol hier heb ingevuld. Ik wilde goed voorbereid zijn en begrijpen waar we besluiten over nemen. En dat zat soms ook in kleine dingen. Ik was hier eigenlijk altijd te vroeg aanwezig in het gemeentehuis. Dat is iets wat ik mensen die ik begeleid in mijn werk als re-integratieadviseur ook altijd meegeef: kom op tijd, of liever nog iets te vroeg. En als het anders loopt, laat het weten.

Dat betekende ook dat ik hier regelmatig al vroeg rondliep in het gemeentehuis. Met tijd voor een praatje met de bodes. Met de beveiligers. Soms denk ik dat zij als eersten wisten wanneer er weer een lange vergaderavond aankwam. En juist in die momenten zit misschien wel iets wat voor mij belangrijk is in dit werk. Want uiteindelijk zijn we hier allemaal mensen. En dat menselijke contact is misschien wel net zo belangrijk als alles wat er nog meer gebeurt in het gemeentehuis.

Wat ik zelf belangrijk vond in de afgelopen periode, is dat de gemeenteraad er niet is om besluiten alleen maar af te tikken omdat ze eenmaal voorliggen. We zijn hier niet om alleen maar voor of tegen te zijn. We zijn hier om te wegen, te toetsen en richting te geven. Soms betekent dat meebewegen. Soms betekent dat stevig staan. En soms betekent dat gewoon nog een keer vragen: klopt dit eigenlijk wel? Begrijpen we waar we ja, of nee, tegen zeggen? En is dit ook uitlegbaar voor de inwoners voor wie we hier zitten?

Ik kijk met trots terug op deze vier jaar. Niet omdat alles gelukt is, dat hoort ook bij politiek maar omdat ik altijd geprobeerd heb mijn werk zorgvuldig en betrokken te doen. Vanuit het idee dat lokaal bestuur dichtbij inwoners hoort te staan. Begrijpelijk moet zijn. En eerlijk moet blijven…

En tegelijkertijd is dit geen afscheid van de politiek.
Minder spreektijd misschien… maar ik beloof niet dat ik minder zal vragen, misschien ietsje?  Mijn opa zei vroeger altijd, ik wou weten waarom ik niet wist… Zouden het de genen zijn? Voor mij is dit dus geen punt achter deze periode, maar een komma.

Tot slot wil ik iedereen bedanken met wie ik de afgelopen vier jaar heb samengewerkt. De bodes, de beveiligers, de ambtenaren, de organisatie, de griffie, het college, collega-raadsleden en natuurlijk ook de inwoners van onze gemeente.

Politiek mag soms scherp zijn. Soms ingewikkeld. En soms duurt een vergadering net iets langer dan je van tevoren dacht.
Maar aan het einde van de dag zijn we hier allemaal gewoon mensen die proberen het goede te doen voor onze gemeente.

Dank u wel.