Onze wethouder, Mijntje Pluimers, nam woensdag 27 mei 2026 afscheid van de gemeenteraad.
Wij zijn haar ontzettend dankbaar voor al die 16 jaren en 3 maanden dat zij zich ingezet heeft voor de gemeente Barneveld en in het bijzonder alles wat zij heeft betekend voor Lokaal Belang. Als mede-oprichter van de partij, als fractievoorzitter, raadslid en wethouder. Wij gaan haar ontzettend missen. Mijntje, heel erg bedankt!
Hieronder haar afscheidsspeech.
-----------------

Op vrijdagochtend 22 mei jl. las ik op de inspiratie-kalender die ik van mijn zoon met Moederdag kreeg het volgende:
“Vandaag is de perfecte dag voor een nieuw begin. Laat je angst los en bevrijd je geest. Het is tijd om je hart te openen.”

Hoe passend bleek deze tekst deze dag. Vooral die eerste zin.
Ik had niet kunnen vermoeden dat dit nieuwe begin zo snel op mijn pad zou komen. In mijn ontslagbrief heb ik daar reeds woorden aan gegeven.
Het verhaal dat heeft geleid tot het officiële moment van de coalitie in Zevenaar die dag, heb ik inmiddels vele malen mogen vertellen. Ik ben dankbaar dat ik daar nu al, zo welkom ben ontvangen: door Lokaal Belang; de fractie, de partij, de coalitie en medewerkers. Ik zie uit naar deze bijzonder stap; een nieuwe gemeente; bestuurlijk maar zeker ook maatschappelijk. Inmiddels vult de agenda zich al snel met o.a. kennismakingsgesprekken, regioweekend, raadsuitje, en zelfs het 120-jarig kringconcours van Schutterij St. Andreas. Cultureel-historische van grote betekenis: levend erfgoed en onderdeel van de identiteit van De Liemers; zoals dit gebied heet. De Schutterijen in Zevenaar zijn onderdeel van een eeuwenoude traditie. Oorspronkelijk waren het burgergroepen die dorp en bezit beschermden tegen onrust of invallen. In de Liemers ontwikkelden ze zich later van een militaire organisatie naar een ceremoniële en gemeenschapsvereniging met vele activiteiten. Naast dit nog veel meer. Kortom, ik kan mijn culturele hart ophalen aan al het moois dat de gemeente Zevenaar te bieden heeft. Ook bestuurlijk liggen en buitengewone interessante uitdagingen; Via15; het doortrekken van de A15 naar de A12 en het verbreden van die laatste en andere infrastructurele werken. Verder mag ik door met groen en openbare ruimte, land- en tuinbouw met daarbij landschap en natuur inclusief water en klimaatadaptatie. Een mooie balans. Ik zie er naar uit.

Waar ik niet naar uitzag was dat het hier in de gemeente Barneveld zou gaan stoppen. Een harde, onverwachte en pijnlijke politieke realiteit. Iedereen heeft daar zo zijn opvattingen over. Ik ook. Ik heb de afgelopen jaren, samen met mijn partij Lokaal Belang, willen bouwen aan onze mooie gemeente, in goede harmonie, constructief, grensverleggend, mijlpalen zettend. Ik was daar graag mee doorgegaan. Het mocht niet zo zijn. Wat heb ik een bijzondere 16 jaar en 3 maanden mogen beleven. Het meubilair is inmiddels vanwege de verbouwing tijdelijk verplaats. Ik daarmee ook. Want zo voelt het wel eigenlijk. Onderdeel zijn van een groter geheel; bekend, vertrouwd, krachtig en vol betrokkenheid.
Dat laat ik in rust los, in vertrouwen dat de wereld altijd doordraait, ook hier.
Maar niet zonder wat bespiegelingen en wat ongevraagde adviezen.

Die ongevraagd adviezen gaf ik graag. En ook stelde ik graag vragen. Niet om eigenwijs te zijn, maar met de oprechte bedoeling iets beter te krijgen en het werkelijk te begrijpen. Zo heb ik er altijd ingestaan en zal ik er ook in blijven staan. Wat kan er anders? Wat kan er beter? Welke kansen blijven wellicht liggen? Is alles in beeld? En…Deugt het….? Want dan pas kan je werkelijk goed besluiten. En wist je op voorhand of dat wat je hebt besloten de beste keuze was? Nee, maar wel weloverwogen.

Voor mij was ‘nee’ nooit het eerste antwoord. Dat kan uiteindelijk wel, maar ik vind oprecht dat je eerst goed moet hebben onderzocht, afgewogen en besproken. Dan pas kan nee een antwoord zijn. Ja, tenzij, dat is de houding. Op zoek gaan naar wat er wel kan. Niet op voorhand opgeven; ‘Het zal vast wel niet kunnen’. Met volle betrokkenheid, de echte wil het onderste uit de kan te halen, het zo goed mogelijk te krijgen. Wat kan er wel?

Want het gaat namelijk niet om ons, het gaat om onze inwoners, ondernemers en samenleving als geheel. Die moeten merken dat wij ons hier tot het uiterste inspannen. En soms is nee wel een antwoord aan diezelfde samenleving. Wat ik heb ervaren de afgelopen jaren, hoe complex en veelomvattend de gemeentelijke bestuurlijke wereld is. Uiteraard moeten we het niet moeilijker maken dan het is, maar aan ons de kunst om open en transparant aan die samenleving uit te leggen dat soms, iets niet kan, oprecht niet lukt, niet wenselijk is of niet het algemeen belang dient. En daar moeten wij eerlijk en bovenal duidelijk in zijn.
Soms hebben wij ook te begrenzen.

Mede lede ogen zie ik aan dat de wereld om ons heen harder wordt; niet willen erkennen dat de wereld niet maakbaar is, iets willen maar de consequenties en het (tijdelijk) ongemak vervolgens niet willen te accepteren. Maar ook dat licht en ruimte voor de ander niet altijd meer een plek heeft in ieders hoofd. Feiten bijzaak lijken te zijn en dat negatieve frames bewust worden neergezet. Ga daar maar eens aan staan als bestuur; raad en college.

Groot kan mijn irritatie zijn en soms boosheid….dat men in het verkeer en in de openbare ruimte lak heeft aan de veiligheid en welbevinden van een ander en lak heeft aan regels. Illegaal parkeren op het trottoir of grasstrook, keihard door het centrum van Barneveld blijven fietsen met een grote mond, het dumpen van afval, met alcohol op achter het stuur (vreselijk!), illegaal bomen kappen, met de auto scheuren over het fietspad, enzovoort. Pak ze aan mensen. Stel de norm. Zachte heelmeesters hebben nooit iets beter gemaakt. Wij willen allen prettig samenleven.

En wat hebben wij prettig samengeleefd en prettig samengewerkt! Met grote dankbaarheid kijk ik terug op de afgelopen 4 jaar. Een periode met een duizelingwekkend aantal bezoeken, openingen, toespraken, bezichtigen, gesprekken. Elke keer weer mocht ik die kracht van de samenleving zien bij iets wat er men samen wist te realiseren. En soms ook met een beetje hup van de gemeente. Blij ben ik met de samenleving en tal van maatschappelijke organisaties. Ik zag de dankbaarheid en soms ontroering van mensen dat iets mogelijk was; dat zal ik niet vergeten. De kleine dingen zijn echt de grote dingen, beste mensen. Zie ze, laat het bloeien.
Of het nu:
- de dame van 90 was na afloop van een geweldig concert van Crescendo die mij met tranen in de ogen bedankte dat de muziek haar geraakt had;
- ik met de mensen van Jeu de Plaisier een balletje mocht gooien met prachtige Franse chasons en hapjes vanwege de uitbreiding van de accommodatie waardoor veelal ouderenlekker in beweging blijven en elkaar ontmoeten;
- was dat ik de prijzen mocht uitreiken bij de jaarlijkse bedrijven-schietcompetitie waarbij de wethouder toch zeker ook zelf even moest laten zien wat ze kon;
- ik vele bomen en struiken mocht planten dan wel uitdelen en de gemeente Barneveld groener werd;
- of het darttoernooi te mogen openen in Kootwijkerbroek door 3 darts te gooien met 300 joelende Kootwijkerbroekers achter mij (ik gooide raak…);
- wegen mocht openen door er b.v. met een karretje overheen te scheuren;
- En zo ontzettend veel meer.

En zonder geld en medewerkers is er dus niets om uit te voeren wat wij hier in deze vergaderzaal bespreken en besluiten. Hoe makkelijk is het om bezwaren te hebben tegen belastingen of dat uitvoering geld kost. Ik had daar soms wat moeite mee.
Als wij met elkaar veilig en prettig willen leven, kwaliteit van leven willen dus, kost dat geld. Kwaliteit kost geld. Wij zijn een hele grote gemeente met heel veel openbare ruimte en wij zijn een groeigemeente. In die volgorde! Koester en onderhoud de huidige en bestaande openbare ruimte goed.
Wegen, groenvoorzieningen, voorzieningen etc. Beknibbel er niet op. Dat is verkeerde zuinigheid. Dat je vanzelfsprekend zorgvuldige, deugdelijke financiële keuzes maakt is logisch. Maar dat wij geld uitgeven juist aan en voor die samenleving, dat moeten we misschien nog beter uitleggen en bovenal doen.
Wees zelfbewust. En geef aandacht aan de positieve dingen, vertel het verhaal.

En als onze medewerkers, in het huis en op de werf. Onze vakspecialisten op hun terrein. Met al hun adviezen, concept-voorstellen en inzet… wat ben ik blij met ze geweest. Wat hebben we mooie gesprekken gehad! Veelal met een lach. En soms waren ze intensief, bv over dilemma’s. Ik heb altijd ervaren dat we er allemaal met dezelfde intentie zaten: de wereld een beetje beter maken. Ieder in zijn en haar rol met een hoge mate van betrokkenheid. Ondersteuning van de bodes en griffie. Zij verdienen onze waardering. Dank allemaal.

Tot slot voorzitter, dank aan het CT, de gemeentesecretaris, Wabe, voor die eindeloze beoordelingen van al die voorstellen en hun adviezen. Teamleiders voor hun betrokkenheid bij hun medewerkers en die ook oog hadden voor mijn bestuurlijke, politieke en maatschappelijke verantwoordelijkheden. Het college waarmee ik intensief en fijn heb samengewerkt en zoveel mee heb mogen beleven. Ik heb veel geleerd. En u als voltallige raad; die ook zijn of haar vrije tijd geeft voor diezelfde samenleving. Dank voor de samenwerking. Het was goed, intensief, bijzonder.

Echt tot slot mijn geweldige partij Lokaal Belang; wat hebben we veel bereikt.
Dit jaar een jubileum, we bestaan alweer 10 jaar. We zijn ‘here to stay’, uitgegroeid tot een partij van betekenis. Gert Hein, Carin, Daan, Stefan, Sjoerd, Marcel, Nadeche, Marleen en een nog nieuw te benoemen raardscommissielid; Lokaal Belang gaat door! Trots op jullie allemaal.

En dank ook aan mijn fundament, mijn lieve man Geert en kinderen Isabel en Thomas. Dank voor al jullie begrip, steun en warme knuffels! Zonder jullie had ik dit niet kunnen doen.

Ik ga nu, ik vervolg mijn pad. Want wie niet weggaat, komt ook nergens anders. Aurelius Augustinus, een van de invloedrijkste filosofen en theologen uit de westerse geschiedenis zei het als volgt: “De wereld is een boek. Wie niet reist leest enkel een bladzijde.” Ik ga op reis en neem mijn ervaringen vanuit de gemeente Barneveld met trots in mijn rugzak mee.

Dank u wel en het ga u goed.

Mijntje Pluimers-Foeken
27-5-2026