Hij had haar erg gemist toen ze een paar dagen naar Zweden was. Zo erg dat hij haar, bij haar thuiskomst, met één knie op de grond, een ring toonde. Niet zo’n kleintje ook, want de eierprijs was al lange tijd goed. De gevolgen van deze daad moest hij in de afgelopen week ondergaan. Maar wat heeft dat nu met de raad te maken? Nou, Theo Bos, want hij is de kniebuiger uit de bovenste regels, vond dat de raad mee mocht delen in de feestvreugde en trakteerde daarom de gehele raad op taartjes. 

Mooi, zei Stefan Velt, dan hoef ik dat niet te doen. Daar was overigens wel reden genoeg voor geweest. Hij was niet alleen jarig op deze dag maar hij werd ook nog eens, opnieuw weliswaar, raadslid der gemeente Barneveld. In de heer Huising vond de Christen Unie een nieuw raadscommissielid die ook beëdigd werd op deze dag.

Vervolgens konden de beraadslagingen beginnen. Op de agenda stond maar één te bediscussiëren onderwerp wat zich het best laat omschrijven als: “Wil je Brons voor Voorthuizen of toch liever goud?” De veevoederfabriek uit Voorthuizen zorgt al langere tijd voor scheve gezichten in een deel van het dorp. Er is stank en lawaai. Na vele jaren is er nu, bij de concept-vergunning, door de provincie uitgesproken dat er meerdere overtredingen en weinig handhaving is geweest. Dat was geen nieuws voor de omwonenden, maar misschien toch wel prettig dat het nu bevestigd is. Maar daar ging het eigenlijk niet om. Tenminste niet wat betreft Pro’98 en Lokaal Belang. Zij wilden afdwingen dat de gemeente in de laatste dagen voor het sluiten van de termijn nog eens extra druk zou zetten op diverse zaken rondom de bedrijfsvoering die tot overlast leidden in het verleden. Dit zou moeten door middel van een zienswijze, zo dachten zij. 

Overige partijen zagen bezwaren. Is dit nodig? Kun je niet eerst onderzoeken? Bedrijven hebben toch ook rechten? Wat dat laatste betreft waren de beide indieners duidelijk. Ja, zij hebben rechten en daar willen we ook niet aan tornen, maar uitbreiding van productie moet voorkomen worden en de, tot op heden, lakse houding van de provincie mag best eens benoemd worden. Wethouder Wijnne gaf aan dat in de nieuwe concept vergunning tegemoet gekomen was aan alle eisen van de gemeente uit een eerdere zienswijze. Om daar een nieuwe zienswijze aan toe te voegen, dat leek hem niet juist. Christen Unie bracht uitkomst. Joël Verstoep stelde voor een zienswijze in te dienen met het verzoek aandacht te hebben voor de omwonenden en de controle en handhaving steviger neer te zetten.

Pro’98 en Lokaal Belang telden hun knopen (en het te verwachte aantal voorstemmers), en besloten mee te gaan in de suggestie van CU. De motie werd omgeturnd naar Christen Unie inzicht. Toen ontstond er consternatie. Het leek er sterk op dat coalitiepartijen (uitgaande van de nieuwe situatie) SGP en BBB het agro bedrijf wat te slecht uit de motie vonden komen. De andere twee coalitiegenoten, CDA en Christen Unie, wilden wel mee in een zienswijze vanuit de gemeente. Het werd een Semantisch spel rondom het woord  balans. Er moest balans worden beschreven rondom het bedrijf en de omwonenden. Judith van den Wildenberg sprak hier namens de twee initiatiefnemers haar veto over uit. Er is genoeg uit de motie verwijderd, de wethouder noemt hem werkbaar, nu moet hij maar ter stemming komen. Spreek je maar uit! Interessant om de machtsverhoudingen in de nieuwe coalitie te bestuderen, dacht menigeen op de publieke tribune.

Uiteindelijk haalde de motie geen meerderheid, slechts beide indieners Pro’98 en Lokaal Belang zagen voldoende heil in een signaal richting Arnhem zonder daar een balanceer woord in te noemen.

Hierna volgde het officiële afscheid van de wethouders Pluimers en Wijnne namens de raad. De laatste vanwege pensionering, de eerste vanwege het aannemen van een wethouderschap in de Liemers. In hun beider speeches deelden zij hun mooie en dierbare herinneringen aan hun jarenlange politieke leven met de aanwezigen. Hoewel, Wijnne had na drie weken wethouderschap zijn buik er al van vol, zo vertelde hij. Maar dat trok gelukkig weer snel bij en zo kwam hij uiteindelijk toch tot zes jaren van wethouderschap. Een mooie periode waarin hij veel voor Barneveld heeft betekend. 

Voor Pluimers was het afscheid rauwer. Hoewel de taak in Zevenaar glimt aan de horizon en er hier prachtige uitdagingen liggen, was dit niet haar eerste keus. Barneveld had, wat haar betreft, nog best vier jaar haar werkveld mogen zijn. Anderen beslisten dat dit niet zo zou gaan, dat was pijnlijk. De wijze waarop zij hier op acteerde is kenmerkend voor haar. Kop op, neus in de wind, en ze zullen nog wel merken wat ze gaan missen. En wij zeggen het met haar mee: Ze zullen het nog wel merken wat ze gaan missen! 

De volgende raadsvergadering is woensdag 3 juni. Via de website van de gemeente Barneveld kun je de livestream volgen. Live volgen is ook mogelijk vanaf de publieke tribune, van harte welkom. Start 19.30u.